Otrzymywanie i zastosowanie węglowodorów

Węglowodory otrzymuje się głównie z gazu ziemnego i ropy naftowej - to dwa naturalne źródła tej ważnej dla człowieka grupy związków. By otrzymać podstawowe węglowodory alifatyczne najłatwiej jest przeprowadzić destylację frakcyjną ropy naftowej.

Grafika pochodzi ze strony Scholaris: http://static.scholaris.pl/resource-thumb/102/577.jpg

Chemia nieorganiczna

Chemia nieorganiczna jest definiowana jako chemia związków niebędących związkami organicznymi. Dokładnie tak. Brzmi trochę jak masło maślane, ale naprawdę łatwiej jest zdefiniować chemię nieorganiczną jako dopełnienie chemii organicznej, niż próbować wyliczać i opisywać wszystkie jej działy. Na chwilę obecną IUPAC (Międzynarodowa Unia Chemii Czystej i Stosowanej) mówi, że chemia nieorganiczna to chemia wszystkich związków niezawierających wiązania węgiel-wodór.

To oznacza, że w tym dziale będziemy się zajmować między innymi właściwościami pierwiastków, a także związkami takimi jak tlenki, kwasy, wodorotlenki, wodorki czy sole. Chemia fizyczna jest zaliczana często jako dział chemii nieorganicznej, jednak na potrzeby repetytorium wydzieliłam chemię fizyczną jako osobny dział. Z resztą - im więcej chemii się pozna, tym bardziej widać, jak wiele tego typu podziałów jest raczej umownych i służy głównie uporządkowaniu wiedzy, a nie wyznaczaniu jakichkolwiek granic.

Powrót

Jak w tytule - w końcu wracam. Zostawiłam bloga na rok z okładem, ale niestety nie dało się tego uniknąć. Pisanie magisterki i pierwszy rok doktoratu były dla mnie okresem niebywale wytężonej pracy. Miałam ledwie tyle czasu, by chociaż nie pozawalać różnych zobowiązań. Nie wspominam już nawet o jakichś spotkaniach towarzyskich czy chwili czasu dla siebie. Ale na szczęście ten intensywny okres już się skończył i mogę spokojnie wrócić do blogowania, z czego jestem bardzo zadowolona.

Ten czas pokazał mi również, o jak wielu potrzebnych umiejętnościach zapomina się przy kształceniu przyszłych chemików. Mówię tu o pisaniu pracy dyplomowej, publikacji lub robieniu plakatu na konferencję. Albo w ogóle o tym, jak się na konferencji zachowywać i jak nie umrzeć ze strachu podczas swojej prezentacji. Bardzo chciałabym poruszyć też tego typu tematy na blogu, jednak na razie mam trochę innych planów. A oto jak wyglądają:

Podstawowe obliczenia

Mol - jednostka liczności materii. Jeden mol to 6,02 • 10²³ drobin. Na przykład elektronów, atomów czy całych cząsteczek. Innymi słowy - jest to tyle samo drobin, ile atomów węgla ¹²C znajduje się w 12 g tego izotopu.
Liczba Avogadro - jest to liczba określająca ilość drobin w jednym molu. Wynosi ona 6,02 • 10²³.

Nazwa	Liczba
tuzin	12
Liczba Avogadra	6,02 • 1023
kopa	60

Wydajność

Wydajność - jest to stosunek ilości produktu faktycznie otrzymanego w wyniku reakcji, do oczekiwanej ilości produktu wynikającej ze stechiometrii reakcji. Może być ona podawana w jednostkach masy, objętości bądź w molach. Najważniejsze jednak jest to, by zarówno w liczniku jak i w mianowniku zachować tę samą jednostkę.

Wstęp

Repetytorium dla liceum postanowiłam podzielić na pięć części reprezentujących główne działy chemii, które licealiści powinni poznać, by przygotować się do matury. Tak, Repetytorium jest zrobione głównie pod maturę, jednak na pewno można z niego korzystać również w celu przygotowania się do sprawdzianu czy kartkówki. Większość tematów jest teoretyczna, jednak nie da się w pełni zrozumieć chemii (ani zdać matury) bez umiejętności rozwiązywania zadań. Dlatego w parze z Repetytorium idą Zadania - trzeba do nich koniecznie zajrzeć. Oprócz tego są jeszcze Doświadczenia. Na maturze zawsze są zadania z cyklu "zaprojektuj doświadczenie", które sprawiają sporo problemów, głównie przez to, że nie wykonuje się doświadczeń w szkole. Doświadczenia są niestety "na sucho", ale starałam się je jak najlepiej opisać, więc mam nadzieję, że będą pomocne.

Obliczenia oparte na równaniach reakcji

Zadania obliczeniowe oparte na równaniach reakcji mają pewien charakterystyczny schemat rozwiązywania. Po rozwiązaniu kilkunastu zadań zaczyna on być logiczny i naturalny, zaś jeśli stosuje się go konsekwentnie, to nawet zadania wyglądające na pierwszy rzut oka na trudne przestają takie być.

1. Zapisujemy poprawnie równanie reakcji (dobrym pomysłem jest zapisanie go szeroko. To znaczy, żeby zostawiać przerwy pomiędzy reagentami i wykorzystać całą szerokość kartki. Dzięki temu nie będzie problemu z wpisaniem mas, objętości czy stężeń danych reagentów pod równaniem reakcji) . Uzgadniamy współczynniki stechiometryczne. Jeśli związki są w różnym stanie skupienia albo w postaci roztworów, warto to zaznaczyć odpowiednimi indeksami. Zdarzają się przecież błędy, kiedy ktoś bierze objętość roztworu za objętość substancji i wychodzą mu kompletnie bezsensowne wyniki.